Stockholm

We hebben een leuke overnachting op de boot met een prachtig uitzicht. Het schip is oud en sfeervol. Onze hut klein, maar groot genoeg voor een nacht. Vervelend is alleen dat het patrijspoortje niet open kan. Het is warm in Stockholm en 's morgens bij het ontwaken ben ik nog net niet dood door zuurstofgebrek. Ik zet de deur naar de gang open met een rugzak ervoor om te voorkomen dat de deur weer dicht valt.

Op het schip komen we een Nederlands gezin tegen. Zij zullen de stad zonder hun oudste zoon verlaten. De jongen blijft achter voor een half jaar studie. We hebben een fijn gesprek met bijzonder vriendelijke mensen.
Na een eenvoudig, prima ontbijt checken we uit door de sleutel op de balie te leggen  en vertrekken lopend naar het dichtstbijzijnde metrostation. In nauwelijks tien minuten zijn we op het centraal station waar we onze rugzakken in kluisjes proppen. Het lukt net, maar met flink duwen krijgen we de deurtjes dicht en de rest van de dag onze handen vrij. We begeven ons per voet, onder de stralende zon naar Gamla Stan, het oude gedeelte van Stockholm. We zijn niet de enigen. Het is overduidelijk een grote toeristische trekpleister. In de ' hoofdstraat' staat souvenirswinkel na souvenirswinkel. Ik geloof die zooi wel en nadat Sophie een sticker van de stad heeft, is ze ook tevreden en kunnen we de zijstraten induiken, die zijn beduidend rustiger.

 

Het is warm en mijn zonnebril en onze flesjes water zijn onmisbaar. De gekregen tip opvolgend bezoeken we de wisseling van de wacht. We hebben vooral zicht op de fanfare. Mooi om te zien hoe strak en gelijk alles gaat en daarbij hoe een aantal jonge vrouwen duidelijk nerveus, dus hoogstwaarschijn nieuw zijn. Saillant detail,een van de meisjes draagt witte goedkope wegwerphandschoentjes zoals ze bij mij op het werk door de zorgasistente gebruikt worden bij het verschonen van clienten. In de hete zon moet het geen prettig en makkelijk spelen zijn op het blaasinstrument. Knap, hoe ze het eraf brengt. Een deel van de muziek kan ik slecht horen, er begint een Japanner naast mij op kauwgom te kauwen, smakkend met zijn mond open. Ik hoor het speeksel door zijn mond heen kletteren, als spattend water tegen het deurtje van de ronddraaiende wastrommel.

De wisseling van de wacht voor het koninklijk paleis is leuk om mee te maken en natuurlijk maken we de nodige fotos. Kijken naar mensen is trouwens ook boeiend. Opvallend is het grote aantal jongens/mannen in de hoofdstad dat met een scheiding in het korte, gekapte haar loopt. Ik vertel het Sophie en daarna zien we er twee keer zoveel. De hele middag zwerven we door de oude en nieuwe stadsdelen, lopen langs wateren, over bruggen, door parkjes en bezoeken een kerkje.

De Mc Donalds is ideaal om gratis te kunnen plassen. Uiteindelijk komen we aan het eind van de middag terug op het prachtige station, waar volop verbouwd wordt, halen onze rugzakken uit de kluisjes en gaan op zoek naar het perron voor de nachttrein naar Narvik in Lapland.

Amsterdam - Stockholm

We hadden het gehoopt, maar wat fijn als het dan gelijk de eerste dag al zo werkt; het maken van contact met andere reizigers.

Met de City Night Line vertrekken we om tien over zes uit Amsterdam. De vierpersoons coupé delen we met een Zweeds echtpaar, eind vijftigers. Daar treffen we het uitstekend mee, hoewel de vrouw meer op de gang rondhangt met haar zere buik dan dat ze bij ons zit. De man weet echter voor twee te praten. Hij is duidelijk blij met ons gezelschap:) Sophie en ik vinden het uiteraard leuk, anders hadden we niet met de trein moeten gaan, toch? Al gauw blijkt de grote betrokkenheid van het echtpaar met het milieu. Eten alleen maar biologisch voedsel en reizen uitsluitend per trein, beslist niet per vliegtuig, om het milieu te ontlasten. Zonodig kan de actiebeweging ook op ze rekenen. Grappig is om te horen dat ze hun Nederlandse vakantie op een boot op het IJsselmeer hebben gevierd, inclusief fietsarrangement. Ik vind dat grappig omdat ik een paar dagen geleden met mijn Hollandse man in Enkhuizen wandelde en daar een boot met fietsen erop zag. En ja, zij zijn ook met de boot in de haringstad geweest. Ze hebben een heerlijk week in nederland gehad. Alleen, wat een hoop rotzooi op straat! Dat zie je in Zweden beslist niet. Tja, kan ik weinig tegen inbrengen, ik irriteer me ook aan het gemak waarmee mensen hun rommel op straat dumpen. 

Tijdens al dat gepraat houden we wel in de gaten waar we treinen. Eigenlijk te maf voor woorden als je bedenkt dat het doel Kopenhagen is, we in Amsterdam vertrokken en we bij Venlo de grens overgaan. Over sporen gesproken...Tegen middernacht gaan we slapen, de man en Sophie pakken de bovenste bedden. Vlak voor ik het lampje uitdoe kijk ik nog even naar buiten en verdomd nog aan toe, we passeren op dat  moment net een groot gebouw met allemaal rode lampjes en dames in ondergoed, vlak voor station Dusseldorf. Een soort van shopping centre, maar dan iets anders. 

Echt lekker slapen doen we niet. De ventilator vlabij het hoofdeinde van Sophie zorgt voor herrie en ik heb last van koude benen. De deken dubbelgevouwen over mijn in foetus gevouwen lijf helpt ook niet lang. Gelukkig komt er weer een ochtend. Ik ga er op tijd uit zodat ik me in alle rust kan opfrissen in het ruime invalidentoilet. Daarna zit ik een tijdje met een boek, ja een echt boek, in het gangpad. Tot Sophie komt en we ons ontbijt gaan nuttigen met koffie, chocomel en brood. Op dat vroege moment ontstaat een leuk gesprek met een Nederlands meisje dat op vaarvakantie gaat in Denemarken. Even later stap ze uit, evenals het Nederlandse gezin dat voor een fietsvakantie naar Denemarken is vertrokken. Inmiddels zijn ook de Zweden wakker en in de kleren en hebben we nog hele gesprekken over hun zoon die anorexia ontwikkelde door internetcontact. Bizar. In Kopenhagen nemen we afscheid en gaan op snor naar onze volgende trein. Omdat we met uur vertraging in Kopenhagen zijn aangekomen, hebben we onze gereserveerde aansluiting gemist. Balen, want hoewel er elke twintig minuten een trein naar Stockholm vertrekt moet je gereserveerde plaatsen hebben. Dat kan geregeld worden, alleen zijn de eerstvolgende treinen volgeboekt zodat we nog anderhalf uur moeten wachten. Dus, maar ergens wat gegeten en lekker  mensen wezen kijken op het practige station van Kopenhagen.

Vanaf station Stockholm 10 min. met de metro

Nu is het bijna middernacht en we zijn op de hotelboot in stockholm. Vanavond hebben we nog een mooie wandeling langs de kade en daarna een stevige klim gemaakt om een fantastisch overzicht op de stad te krijgen. 

Nu slapen, Sophie is onder zeil en morgen willen we een hoop gaan zien. Welterusten.

Bijna, bijna, bijna......

Nog drie dagen, dan is het zo ver: de grote treinreis door Zweden Noorwegen en Denemarken. We hebben deze reis bij de Treinreiswinkel in Amsterdam geboekt. Een tiendaagse reis die wij hebben opgeleukt naar veertien dagen. Natuurlijk hebben we daar enorme zin in! Wat dacht je wat. Spannend vinden we het, maar vooral leuk en uitdagend. Hoe zal het ons de vele treinuren vergaan? Gaan we gezellige mensen ontmoeten? Lukt het ons alles te zien wat we we ons voorgenomen hebben? Werkt het weer mee?

We moeten het afwachten. Nu is het zaak om goed doordacht de juiste spullen mee te nemen. Niet teveel van het een en te weing van het ander. Heel lastig voor iemand die andere jaren de kofferbak van de auto zo vol gooit als de achterklep het toelaat. Vandaag realiseerde ik me dat ik bij deze reis verder moet denken dan aan voldoende onderbroeken en leesvoer. Door Sophie. Zij merkte op dat het vreemd zal zijn om twee weken met elkaar, en soms zelfs met wildvreemden in een couchette of kamer te moeten slapen. Huh? Dat vond ze toch juist aantrekkelijk van deze reis? Steeds wisselende omstandigheden met nieuwe ontmoetingen? Nou ja, vervolgt ze 'dat vind ik heel leuk,' ik hoop alleen niet we veel snurk overlast van anderen zullen hebben. Help, dat is waar! Op het boodschappenlijstje voor morgen staat het inmiddels bovenaan, met vette strepen eronder: oordopjes. Gelukkig zijn de nachten in Scandinavië nog heel kort.