Amsterdam - Stockholm

We hadden het gehoopt, maar wat fijn als het dan gelijk de eerste dag al zo werkt; het maken van contact met andere reizigers.

Met de City Night Line vertrekken we om tien over zes uit Amsterdam. De vierpersoons coupé delen we met een Zweeds echtpaar, eind vijftigers. Daar treffen we het uitstekend mee, hoewel de vrouw meer op de gang rondhangt met haar zere buik dan dat ze bij ons zit. De man weet echter voor twee te praten. Hij is duidelijk blij met ons gezelschap:) Sophie en ik vinden het uiteraard leuk, anders hadden we niet met de trein moeten gaan, toch? Al gauw blijkt de grote betrokkenheid van het echtpaar met het milieu. Eten alleen maar biologisch voedsel en reizen uitsluitend per trein, beslist niet per vliegtuig, om het milieu te ontlasten. Zonodig kan de actiebeweging ook op ze rekenen. Grappig is om te horen dat ze hun Nederlandse vakantie op een boot op het IJsselmeer hebben gevierd, inclusief fietsarrangement. Ik vind dat grappig omdat ik een paar dagen geleden met mijn Hollandse man in Enkhuizen wandelde en daar een boot met fietsen erop zag. En ja, zij zijn ook met de boot in de haringstad geweest. Ze hebben een heerlijk week in nederland gehad. Alleen, wat een hoop rotzooi op straat! Dat zie je in Zweden beslist niet. Tja, kan ik weinig tegen inbrengen, ik irriteer me ook aan het gemak waarmee mensen hun rommel op straat dumpen. 

Tijdens al dat gepraat houden we wel in de gaten waar we treinen. Eigenlijk te maf voor woorden als je bedenkt dat het doel Kopenhagen is, we in Amsterdam vertrokken en we bij Venlo de grens overgaan. Over sporen gesproken...Tegen middernacht gaan we slapen, de man en Sophie pakken de bovenste bedden. Vlak voor ik het lampje uitdoe kijk ik nog even naar buiten en verdomd nog aan toe, we passeren op dat  moment net een groot gebouw met allemaal rode lampjes en dames in ondergoed, vlak voor station Dusseldorf. Een soort van shopping centre, maar dan iets anders. 

Echt lekker slapen doen we niet. De ventilator vlabij het hoofdeinde van Sophie zorgt voor herrie en ik heb last van koude benen. De deken dubbelgevouwen over mijn in foetus gevouwen lijf helpt ook niet lang. Gelukkig komt er weer een ochtend. Ik ga er op tijd uit zodat ik me in alle rust kan opfrissen in het ruime invalidentoilet. Daarna zit ik een tijdje met een boek, ja een echt boek, in het gangpad. Tot Sophie komt en we ons ontbijt gaan nuttigen met koffie, chocomel en brood. Op dat vroege moment ontstaat een leuk gesprek met een Nederlands meisje dat op vaarvakantie gaat in Denemarken. Even later stap ze uit, evenals het Nederlandse gezin dat voor een fietsvakantie naar Denemarken is vertrokken. Inmiddels zijn ook de Zweden wakker en in de kleren en hebben we nog hele gesprekken over hun zoon die anorexia ontwikkelde door internetcontact. Bizar. In Kopenhagen nemen we afscheid en gaan op snor naar onze volgende trein. Omdat we met uur vertraging in Kopenhagen zijn aangekomen, hebben we onze gereserveerde aansluiting gemist. Balen, want hoewel er elke twintig minuten een trein naar Stockholm vertrekt moet je gereserveerde plaatsen hebben. Dat kan geregeld worden, alleen zijn de eerstvolgende treinen volgeboekt zodat we nog anderhalf uur moeten wachten. Dus, maar ergens wat gegeten en lekker  mensen wezen kijken op het practige station van Kopenhagen.

Vanaf station Stockholm 10 min. met de metro

Nu is het bijna middernacht en we zijn op de hotelboot in stockholm. Vanavond hebben we nog een mooie wandeling langs de kade en daarna een stevige klim gemaakt om een fantastisch overzicht op de stad te krijgen. 

Nu slapen, Sophie is onder zeil en morgen willen we een hoop gaan zien. Welterusten.